Ministranci 

"Przystąpię do ołtarza Bożego
do Boga, który jest moim weselem" Ps. 43, 4

Początków ministrantów możemy się dopatrywać już za czasów Jezusa Chrystusa. W Ewangelii św. Jana czytamy: "Andrzej, brat Szymona, rzekł do Jezusa. Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby(...) Jezus wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał je siedzącym" (J 6, 8-9, 11). Tak więc ów "praministrant" usłużył samemu Zbawicielowi i w ten sposób uczestniczył w cudzie rozmnożenia chleba i ryb, który możemy uważać za zapowiedź Eucharystii. Faktem jest, że od początku chrześcijaństwa Biskup sprawował Najświętszą Ofiarę wraz z asystą liturgiczną. Na początku byli to diakoni. Już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa ukształtował się osobny urząd lektora. Był on sprawowany przez chłopców, którym stawiano wysokie wymagania moralne. Sobór Watykański II (1962-1965) zajął się reformą liturgii i powrócił do starej tradycji Kościoła, podkreślił rolę ludzi świeckich w sprawowaniu kultu Bożego i powierza nową funkcję lektora także osobom świeckim nie posiadającym święceń. Liczny udział ministrantów i lektorów w liturgii wymaga jednak odpowiedniej troski o należyte przygotowanie ich do wykonywanych funkcji.

Jest wiele grup, które są częścią wspólnoty kościoła Świętej Trójcy, ale jest jedna taka grupa, którą widzi się w każdą niedzielę w czasie Mszy św. Są to ministranci. Jest ich 57 i w każdą niedzielę służą podczas Mszy św. o godzinie 8, 10:30, 13, 16 oraz 20 wieczorem. Przyjeżdżają z różnych stron Chicago i dalekich przedmieść, aby służyć Jezusowi w parafii Świętej Trójcy.

Są podzieleni na trzy grupy oraz na kandydatów, czyli chłopców, którzy są po I Komunii świętej i chcą służyć przy ołtarzu Boga. Zwykle są oni w swoich normalnych ubraniach aż do momentu, kiedy zostaną oficjalnie wprowadzeni do grona ministrantów, którzy stanowią następną grupę. W każdą niedzielę jest ich zawsze najwięcej przy ołtarzu, wypełniają prawie wszystkie najważniejsze funkcje. Noszą czerwone "sutanki", na które nakładają białe komże. Są oni największą częścią z całego grona ministranckiego. Noszą ten strój aż do momentu, kiedy przyjmą sakrament bierzmowania. Wtedy otrzymują białe alby i cingulum. W każdą niedzielę jest ich kilku na każdej Mszy św. i pełnią ważniejsze funkcje w czasie sprawowania Mszy św. Podczas uroczystości kościelnych, ministranci w białych albach, pełnią funkcję turyferariusza.

Rodziny ministrantów przygotowują opłatek parafialny. Spotykają się raz w miesiącu i omawiają różne sprawy.
Bardzo ważnym wydarzeniem w naszej ministranckiej wspólnocie był wyjazd do Rzymu i prywatna audiencja u Ojca Świętego.

Ministranci lubią też różne rozrywki. Z księdzem opiekunem AndrzejemTotzke SCh wyjeżdżają na wycieczki rowerowe, pikniki, tygodniowe warsztaty ministranckie. Ministranci mają również swoje koło różańcowe, które w każdą pierwszą niedzielę miesiąca wymienia się tajemnicami różańcowymi i wspólnie z księdzem opiekunem odmawiają jedną tajemnicę różańca.