Krucjata Wyzwolenia Człowieka

Proszę, abyście przeciwstawiali się wszystkiemu,
co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa,
co czasem może zagrażać jego egzystencji i dobru wspólnemu,
co może umniejszać jego wkład do wspólnego skarbca ludzkości,
narodów chrześcijańskich, Chrystusowego Kościoła.
Jan Paweł II, Apel skierowany do Polaków na progu pontyfikatu w 1978 roku.

Krucjata Wyzwolenia Człowieka (KWC) powołana została przez ks. Franciszka Blachnickiego, założyciela Ruchu Światło-Życie, w odpowiedzi na apel Papieża-Polaka, aby polskie społeczeństwo zachowało godność i ład moralny. Krucjata została uroczyście ogłoszona w obecności Jana Pawła II w dniu 8 czerwca 1979 roku w Nowym Targu. Otrzymała błogosławieństwo Papieża i Jemu została powierzona. Grupa ta realizuje swój cel tworząc "kolumnę ratunkową" ludzi dobrej woli, którzy podejmują walkę o "ziemię świętą", jaką jest każdy człowiek odkupiony przez Chrystusa.

Słowo krucjata wskazuje na krzyż, jako skuteczny znak ostatecznego zwycięstwa nad wszelkim złem. Krzyż to także symbole dobrowolnej ofiary Jezusa podjętej z miłości do człowieka, aby go wyzwolić od wszelkich lęków. Również słowa: Nie lękajcie się, wpisane w herb krucjaty wzywają do wyzwolenia się od obaw. Te słowa często wypowiadał Chrystus do swoich uczniów, a przypominał Ojciec Święty Jan Paweł II. Kolejnym elementem w herbie wspólnoty jest duża litera "M", znajdująca się po prawej stronie krzyża jako symbol Maryi stojącej pod krzyżem, która dla nas wszystkich jest wzorem oddania i zjednoczenia ze swoim Synem. Mała litera "m" polewej stronie krzyża to my, którzy odpowiadamy na wezwanie Papieża, aby zjednoczyć się z Maryją w zawierzeniu Chrystusowi. Dlatego Krucjata Wyzwolenia Człowieka nazywana jest też "dziełem Niepokalanej Matki Kościoła".

W Maryi widzimy wzór osoby ludzkiej w pełni wolnej, która przez bezinteresowną miłość jest całkowicie oddana swojemu Synowi i jego dziełu. Drugim patronem KWC jest św. Stanisław, biskup i męczennik, obrońca ładu moralnego. Wspólnota uznaje także za swego patrona św. Maksymiliana M. Kolbe, który uczy zawierzenia Niepokalanej, a oddając swoje życie za bliźniego - do końca wypełnił naukę płynącą z Ewangelii.

Problem alkoholizmu, który jest widoczny w Polsce, jest także dostrzegany w środowisku emigracyjnym. Rozłąka z rodziną, wyrwanie ze środowiska, bariera językowa powodują, że wiele osób dotkliwie odczuwa swą samotność, załamuje się i popada w różne nałogi, m.in.: alkoholizm i narkomanię.

W naszej parafii w ramach przygotowań do Roku Jubileuszowego w dniach od 23 do 26 lipca 2006 roku odbyły się rekolekcje zatytułowane "Wolni w Chrystusie - przełamywanie uzależnień". Po rekolekcjach grupa wiernych złożyła swoje przyrzeczenia abstynencji, co zapoczątkowało Krucjatę Wyzwolenia Człowieka w naszej parafii.
Programem działania KWC jest ewangelizacja, czyli głoszenie z wiarą i mocą Jezusa Chrystusa, który wyzwala człowieka. Również modlitwa i post są środkami pomocy w uwolnieniu ludzi z ich nałogów. Członkowie wspólnoty dobrowolnie składają swoje przyrzeczenie abstynencji od alkoholu. Jest to ich osobisty dar podjęty z pobudek miłości i odpowiedzialności za dobro drugiego człowieka. Dla członków krucjaty powstrzymanie się od picia alkoholu to czyn osobistej wolności; zadośćuczynienia za grzechy pijaństwa; wyraz miłości do ludzi uzależnionych, dla których abstynencja jest jedynym warunkiem trzeźwości i jest to także skuteczny środek przemiany obyczajów.
Każdy członek KWC przez abstynencję rozumie całkowite i dobrowolne wyrzeczenie się alkoholu, jako napoju pod wszelką postacią i we wszelkiej ilości. Definicja ta nie obejmuje używania alkoholu w innym charakterze, np. jako składnika lekarstwa lub w celach liturgicznych. Również spożywanie alkoholu w potrawach (np. tortach lub cukierkach) jest dozwolone.

Abstynencja jest środkiem dla osiągnięcia celu, jakim jest przywrócenie trzeźwości i ładu moralnego wśród społeczeństw oraz wychowanie dzieci i młodzieży w zdrowych zasadach moralnych. Krucjata to nie tylko walka
o uwolnienie człowieka z jego nałogów, to także zmiana nas samych i naszego patrzenia na innych